همواره فضای مطب دندانپزشکی به لحاظ احساس درد و آزردگی ناشی از دستگاه های پر سروصدا، فضایی نامطلوب به شمار آمده است. با درنظرگفتن این مهم، فضایی که احساس آرامش و پاکیزگی را در ذهن مراجعان ایجاد سازد، از نخستین اولویت های طراحی این پروژه بوده¬است. در این مکان، ضمن تاکید کارفرما، هدف به واسطه فضاسازی محیط شکل گرفته است. بدین منظور فرایند شکل¬یابی فضا با حذف دیوارهای موجود و شکل بخشیدن به آنها با برهم زدن هندسه منظم و تبدیل آن به هندسه ای پویا و غیریکنواخت آغاز شد. هندسه طرح با بهره¬گیری از الگویی خاص برای شکل دهی به اجزاء، با استفاده از خطوط شکسته در طراحی سقف، فضای لابی، قفسه ها، نیمکت¬ها و سایر اجزای جنبی، سبب شده تا این اجزاء با ترکیبی هماهنگ با هندسه حاکم بر فضا، با جداره ها ادغام گردند، به¬طوری¬که بنایی همگون و یکدست را به ارمغان آورده¬اند. این قابلیت در فضا تاثیری متفاوت بر مخاطب داشته و مسیر هدایت از یک فضا به فضای دیگر را ضمن تقسیم بهینه آنها ایجاد کرده است. علاوه بر این، شکستگی خطوط، در میان رنگ سپید جداره ها، رنگ خودرنگ چوب و خاکستری خنثی در سطوح افقی، پنهان شده اند تا ادراکی مطلوب را از حس فضا را به کاربران ارزانی بخشند.
در نهایت درون مایه ای که طراحان مبنای کار قرار دادند، سبب گردید تا علاوه بر موارد زیبایی شناختی، با درنظرگرفتن محرمیت متناسب با کاربری، استفاده حداکثر و کنترل شده نور طبیعی و همچنین به خدمت¬گرفتن تکنولوژی نوین ساخت، تلاشی باشد در جهت خلق محیط درمانی آرام در فضای کلینیک.